ทักทายกันก่อนในโพสต์แรกของเราค่ะ 
ยินดีมากๆ ที่ได้รู้จักทุกคนค่ะ

กิ๊กเกิดในครอบครัวชาวจีน ซึ่งคุณพ่อเป็นชาวจีนแผ่นดินใหญ่แบบที่ว่าหอบเสื่อผืนหมอนใบมาจากแผ่นดินบ้านเกิดเลยทีเดียว ตอนเด็กกิ๊กเข้าใจมาตลอดว่าภาษาจีนที่คุณพ่อใช้เขียนและพูดเป็นภาษาทางการที่ทั้งประเทศจีนปัจจุบันใช้กันค่ะ และภาพที่ชินตาคืออักษรขีดเยอะๆ ยากๆ คุณพ่อกิ๊กใช้เวลาว่างในการเขียนหนังสือค่ะ รวมทั้งอ่านหนังสือด้วย ภาพนำเรื่องเป็นภาพหนังสือของคุณพ่อที่ท่านชอบหยิบมาอ่านเวลาว่างค่ะ ถึงตอนนี้กิ๊กก็ยังไม่สามารถอ่านได้ เพราะอักษรจีนในปัจจุบันได้พัฒนาย่อขีดอักษรลง จนไม่เหลือเค้าโครงตัวอักษรสมัยเก่าแล้ว

คุณพ่อมักจะเขียนตามแนวยาวของกระดาษและเว้นช่องไว้ค่ะ ตั้งแต่เมื่อไรไม่รู้ กิ๊กก็แอบเอากระดาษที่คุณพ่อเขียนมาดูและใช้ดินสอขีดเล่น ขีดตามคุณพ่อ เขียนลงตรงช่องระหว่างบรรทัด ไม่ทราบว่าเขียนสวยไหม ที่ทราบคือตัวอักษรแปลกจัง และไม่ใช่ ก ข ค หรือ A B C แบบที่โรงเรียนสอนเลยนี่นา  ถามคุณพ่อว่าเหมือนไหม ท่านก็ไม่ยอมบอกค่ะ น่าจะกลัวลูกสาวคนเล็กน้อยใจ ลายมือเด็ก 5-6 ขวบ น่าจะยึกยือพอสมควร แต่ท่านก็ไม่ว่าอะไรที่จะนำกระดาษของท่านไปเขียนเล่น ก็เลยนำมาเล่นเป็นประจำเลยค่ะ รู้สึกสนุกมาก จนคุณพ่อบอกว่าโตขึ้นจะสอน ยังไม่ทันได้สอนคุณพ่อก็เสียชีวิตไปตั้งแต่กิ๊กอยู่ม.3 

ที่บ้านกิ๊กพูดภาษาจีนแต้จิ๋วกับกิ๊กตั้งแต่เด็กค่ะ กิ๊กพูดได้คล่องเลยตอนเด็กและลืมเลือนไปเมื่อโตขึ้น (แต่ยังฟังออกอยู่นะคะ ใครด่ามา ฟังออกตลอดค่ะ) คุณแม่ของกิ๊กเป็นกำลังหลักที่สนับสนุนให้กิ๊กเรียนภาษาจีนค่ะ เมื่อกิ๊กเริ่มเรียนภาษาจีนใหม่ๆ มีสิ่งใหม่เปิดขึ้นคือ ตัวอักษรที่เยาวราชกับที่เราเรียนมีความเหมือนกันแค่บางตัวเท่านั้นเอง เฮ้ย! แปลกใจมาก ตอนนั้นคิดว่าภาษาจีนแบ่งชนชั้นค่ะ

เหล่าซรือ (เราเรียกครูสอนภาษาจีนว่าเหล่าซรือค่ะ) เฉลยว่าภาษาพูดที่ชาวจีนในกรุงเทพฯ พูดกันส่วนใหญ่ที่เยาวราชนี้เรียกว่า ภาษาจีนแต้จิ๋ว หรือชาวแต้จิ๋วเรียกว่า "แต่จิวอ่วย" ซึ่งเป็นหนึ่งในภาษาท้องถิ่นค่ะ

สำหรับอักษรตัวเขียนนั้นปัจจุบันก็ไม่เหมือนที่เยาวราชอีกนั้นแหละค่ะ ภาษาจีนได้มีการเปลี่ยนแปลง วิวัฒนาการย่อขีดตัวอักษรให้ลดลง เพื่อง่ายต่อการจดจำ เรียกว่าอักษรจีนตัวย่อ (Simplified Chinese) แต่ตัวอักษรที่เยาวราชยังเป็นตัวอักษรแบบเดิมหรือเป็นอักษรตัวเต็มอยู่ (Traditional Chinese) และที่ชาวเยาวราชยังใช้กันก็เนื่องมาจากว่าคนที่ข้ามน้ำข้ามทะเลมาในยุคนั้นยังใช้ตัวอักษรตัวเต็มอยู่นั่นเอง ฉะนั้นเพื่อนๆ ไม่ต้องกลัวแล้วค่ะ ว่าตัวอักษรจีนยากเรียนไม่ไหว เพราะอักษรจีนเขียนง่ายลงเยอะ แถมยังใช้ตัวอักษรภาษาอังกฤษมาแทนเสียงอ่านด้วยนะคะ ไม่ต้องกลัวแล้วว่าจะออกเสียงผิด แค่มีพจนานุกรมก็สามารถศึกษาคำศัพท์ใหม่ๆได้ตลอดเวลาค่ะ สนุกกว่าเดิมเยอะเลย คอนเฟิร์มค่ะ
ตอนนี้ที่บ้านกิ๊กฝนตกหนักมากค่ะเพื่อนๆ กิ๊กขอลาไปก่อน ครั้งหน้ากิ๊กจะมาเล่าเรื่องตัวอักษรภาษาอังกฤษที่ใช้แทนเสียงอ่านให้ฟังนะคะ 

ด้วยรัก 
ครูกิ๊ก เหล่าซรือตัวน้อย


รู้หรือไม่:

ประเทศจีนมีชนเผ่าถึง 56 ชนเผ่า ที่ไม่สามารถระบุชนชาติได้ถึง 7 แสนคน มีชาวจีนกระจัดกระจายอยู่ทั่วโลกเลยนะคะ บนโลกนี้มี China Town เยอะมากๆๆๆๆๆๆๆ
ภาษาจีนที่เป็นที่ยอมรับกันทั้งประเทศจีนเรียกว่า ภาษาจีนกลาง หรือ ผู่ทงฮว่า (普通话) ในปัจจุบัน มาจากพลเมืองหลักที่เรียกว่าชาวฮั่น เป็นชนเผ่าที่มีมากที่สุดในประเทศจีนค่ะ

ภาษาจีนเป็น 1 ใน 6 ภาษาที่ใช้ในองค์การสหประชาชาติด้วยนะคะ ภาษาที่ใช้กันได้แก่ ภาษาอังกฤษ ภาษาอาหรับ ภาษาฝรั่งเศส ภาษารัสเซีย ภาษาเสปน และภาษาจีนค่ะ

ตัวอักษรตัวย่อนั้นปัจจุบันชาวจีนในประเทศจีนใช้เหมือนกันทุกชนเผ่าค่ะ แต่ตัวอักษรตัวเต็มยังสามารถพบเห็นได้และใช้แพร่หลายในประเทศไต้หวัน ฮ่องกง หรือแม้แต่ตัวอักษรคันจิในภาษาญี่ปุ่นจ้า