วันที่ Happy ของฝนวันนี้เป็นช่วงค่ำของวันก่อนเชียงเม้งของปีที่แล้วคะ
ใครที่มีเชื้อสายจีนก็จะรู้ดีว่าวันเชียงเม้ง ถือเป็นวันที่รวมญาติครั้ใหญ่ ครอบครัวฝนก็เหมือนกันคะ
เมื่อถึงงานรวมญาติทั้งทีแม่ฝนก็ต้องขอสวยเป๊ะปังกับเค้าหน่อย ทุกๆปีที่ผ่านมาแม่ฝนก็จะไปจ้างร้านแต่งหน้าทำผม
แต่...ปีนี้ไม่เหมือนทุกปีนะจ๊ะ^^
เพราะว่า...ฝนจะเป็นคนแต่งหน้าทำผมให้แม่เอง...จะออกมาเป็นยังไงนะ??
"คุณแม่เดี๋ยววันนี้หนูทำผมกับแต่งหน้าให้นะ"
เป็นประโยคที่ฝนบอกแม่ก่อนที่แม่จะออกไปแต่งหน้าทำผมที่ร้าน...พอพูดจบคุณแม่ถึงกับอึ้งแล้วหันหน้ามายิ้มแฉ่งเลยนะคร้าบแล้วก็พยักหน้า (ไอ้เราก็ลุ้นอยู่ตั้งนานว่าคุณแม่จะยอมให้ทำไหมนะ^^) แค่ช่วงเวลาสั้นๆที่เห็นแววตาแล้วก็รอยยิ้มของคุณแม่มันทำให้ฝนถึงกับยิ้มออกมาแบบไม่รู้ตัว ในใจเกิดความรู้สึกขึ้นมากมายเลยนะ ไม่รู้จะอธิบายยังไงทั้งรู้สึกดี สุขใจ แล้วก็มีคำถามในใจขึ้นมาคำถามหนึ่งว่า "คุณแม่ดีใจขนาดนั้นเลยหรอ" แต่ที่รู้ๆฝนว่าตอนนี้ฝนมีความสุขกว่าแม่อีกนะ^__^
มาเริ่มทำผมให้แม่กัน
ปกติแล้วไม่เคยจับผมคุณแม่เลยก็ว่าได้(ไม่นับรวมที่หาผมหงอกตอนเด็กๆนะ) วันนี้ได้มีโอกาสได้หวีผมให้คุณแม่ ฝนเกิดคำถามขึ้นมาในใจอีกแล้วว่า "นี่เราไม่ได้สังเกตคุณแม่มานานมากขนาดนี้เลยหรอ" หลังจากที่ฝนเห็นผมคุณแม่ที่เริ่มบางลงแล้วก็มีผมหงอกมากกว่าแต่ก่อนด้วย แต่ผมคุณแม่ยังนุ่มอยู่นะเนี้ย ทำผมคุณแม่ไม่อยากมากคะ เค้ามีทรงประจำ ก็คือ ข้างหน้าก็จะยกกระบัง ส่วนด้านหลังก็จะยีผมแล้วก็เก็บติดกิ๊ฟให้เรียบร้อย เท่านี้ก็เสร็จ แต่ตอนทำนี่รู้เลยว่าคุณแม่แอบเกร็งๆนะว่ามันจะออกมาเป็นยังไง อย่าว่าแต่คุณแม่เลยคนทำก็เกร็งจร้า แต่สุดท้ายก็ออกมาดูดีพอใช้ได้นะ^^
คราวนี้ก็ถึงคราวงานหน้าบ้าง
เมื่อผมเป๊ะแล้วหน้าก็ต้องเต็มถูกไหมคะ ด้วยความที่คุณแม่เป็นคนหน้าสวยอยู่แล้วเลยแทบไม่ได้แต่งอะไรมาก(ขออวยแม่ตัวเองหน่อยนะ^^) เริ่มแรกก็ต้องลงรองพื้น นี่เป็นครั้งแรกเลยที่ได้มองหน้าแม่ใกล้ๆ โอ้โหหน้าแม่เราเป็นฝ้าแล้วอ่ะคงเป็นเพราะตากแดดไปขายของ กำลังคิดๆอยู่แม่เราก็เงยหน้ามาจ้องหน้าเรา เรากับแม่จ้องหน้ากันแล้วก็ขำ ต่างคนต่างขำ กว่าจะกลั้นขำได้ก็พักนึงเลยอ่ะ^^ คราวนี้ถึงคราวแต่งหน้ากันจริงและ จุดเด่นของแม่เราต้องปากสีชมพูบานเย็นสดใส ยิ้มทีนึงนี่ติดใจเลย^__^
คราวนี้ถึงเวลาเช็คของก่อน
ยื่นกระจกให้แม่เลย แม่เราชอบอ่ะ บอก "เออ...ทำได้ด้วย... สวยเหมือนกันนะเนี้ย" ฝนนี้ยิ้มไม่หุบเลยคร้า ฝนนั่งดูคุณแม่หมุนซ้ายหมุนขวามองกระจกแล้วชอบสิ่งที่เราตั้งใจทำให้ มันเป็นความรู้สึกที่โคตรดีเลยอ่ะ ตอนที่เห็นคุณแม่ยิ้มแล้วก็ชอบสิ่งที่เราทำให้ ฝนว่าตอนนี้เราอาจจะมีความสุขมากกว่าแม่ก็ได้^^
ฝนไม่ใช่คนที่แต่งหน้าได้สวยที่สุด หรือทำผมได้เก่งที่สุด แต่ฝนตั้งใจทำมันมากที่สุด และมีความสุขที่ได้ทำมัน^^
ฝนเข้าใจนะคะว่าหลายๆคนต้องอยู่ไกลบ้านด้วยหน้าที่การงาน บางครั้งเราอาจลืมใส่ใจ หรือใส่ใจคนที่เรารักน้อยลง ลองกลับไปนั่งดูนั่งเล่น อยู่กับท่านเหมือนกับตอนที่เราเป็นเด็กบ้างก็ได้นะคะ บางทีเราอาจจะเจอความสุขที่ซ่อนอยู่ก็ได้
บางครั้งความสุขก็ไม่จำเป็นต้องวิ่งหา มันอยู่ใกล้ตัวมาก มากจนบางทีอาจมองข้ามไปไม่รู้ตัว
ถ้าเพื่อนๆมีเรื่อง happy happy ก็มาแชร์กันนะคะ